
Stopniowe przyzwyczajanie dziecka do przebywania w nowym otoczeniu, pod opieką osoby trzeciej np. babci, cioci, zaprzyjaźnionych osób;

Czytanie opowiadań, których bohaterowie chodzą do przedszkola np. „Wkrótce będę przedszkolakiem” K. Turek;
„Zuzia idzie do przedszkola” E. Wenzel-Burger itp.;

Rozmowy rodziców na temat własnych wspomnień z przedszkolnych lat,

Pozytywne nastawienie dziecka do przedszkola;

Dostosowywać rytm dnia dziecka do tego, jaki panuje
w przedszkolu (np. zbliżone pory posiłków, przesunięcie drzemki
na godzinę odpowiadającą porze leżakowania);

Wdrażać dziecko do samoobsługi (samodzielne jedzenie łyżką, mycie rąk, załatwianie potrzeb fizjologicznych, zdejmowanie i ubieranie podstawowych części garderoby);

Często spacerować i oswajać dziecko z okolicą, budynkiem przedszkolnym, placem zabaw;

Wspólnie zakupić wyprawkę do przedszkola;

Straszyć dziecko przedszkolem;

Zaglądać po pożegnaniu do sali lub okna, by sprawdzić, czy się dziecko bawi. Dla dziecka jest to znak , że skoro mama zajrzała raz to jeszcze raz to zrobi. Będzie czekało na mamę przy drzwiach lub w oknie przez cały dzień;

Dzwonić do przedszkola z pytaniem jak sobie radzi nasza pociecha. Zazwyczaj dziecko po opanowaniu swoich emocji zajmuje się zabawą a rodzice wychodzą z przedszkola mając przed oczami obraz zapłakanego dziecka. Każdy telefon to konieczność wyjścia z sali nauczycielki co w konsekwencji zakłóca poczucie bezpieczeństwa dziecka;

Poddawać się negatywnym emocjom dziecka! Większość rodziców na widok buntu (tupania, krzyczenia , niechętnego porannego wstawania) ulega dziecku i zostawia go „jeszcze tylko jeden dzień w domu”. Taka sytuacja odracza adaptacje.

Wstać na tyle wcześnie aby dziecko mogło spokojnie i bez pośpiechu się ubrać i wykonać inne rutynowe czynności;

Rozmawiać z dzieckiem w trakcie drogi do przedszkola o tym jak będzie wyglądać dzień w przedszkolu (wspólna zabawa , mycie rączek, śniadanko, śpiewanie piosenek itp.);

Stosować zasadę krótkiego pożegnania (przytulić, pocałować, powiedzieć Kocham Cię i życzyć miłego dnia);

Nie okazywać dziecku swoich emocji;

Konkretnie określić dziecku, kiedy je odbierzemy (po leżakowaniu, obiedzie itp. ) i dotrzymywać tych umów;

W początkowym okresie w miarę możliwości dobrze jest odbierać dziecko wcześniej, ponieważ małe dziecko ma inne poczucie czasu i okres przebywania poza domem wydaje się bardzo długi;

pewność, że dziecko sobie poradzi,

zaufanie do nauczycielek i personelu przedszkola,

uśmiech na twarzy, który pozytywnie nastawi dziecko na nowe
wyzwania.